De man en zijn Focus (2)

‘Bel ons maandag, rond vier uur, dan weten we meer,’ had de autohandelaar gezegd toen mijn nieuwe tweedehandsauto bij aflevering toch een verborgen gebrek bleek te hebben.

Bij tijd en wijle komen er in elke relatie verborgen gebreken naar boven. Maar dat mijn kakelverse relatie met mijn pasgekochte gouden Ford Focus meteen op de proef werd gesteld, nog voor ik de auto over de drempel van de garage had gereden en nog voor ik een eerste nacht met hem had doorgebracht, had ik niet verwacht.

Verwacht het onverwachte, zeker bij auto’s.

Maandag om vijf over vier had ik de monteur aan de lijn. ‘Even kijken, die gele Focus, momentje, wat was daar ook al weer mee…’

Mijn hart sloeg een tel over.

‘Die heb ik vanochtend gerepareerd, je kunt ‘m morgen ophalen. Alles doet het weer als een zonnetje meneer, als een zonnetje.’

Zo makkelijk liet ik me niet met goed nieuws afschepen. Dus vroeg ik wat er nou precies stuk was, hoe de monteur het stuk had gevonden en hoe hij het stuk had gerepareerd. Misschien wilde ik onbewust aanspraak maken op mogelijke andere verborgen gebreken, wilde ik door middel van informatie toekomstige gebreken, die op dat moment nog verborgen waren, te slim af zijn.

Helaas kon ik de uitleg van de monteur al snel niet meer precies herinneren. Toen ik mijn vriendin belde om het goede nieuws te delen, kwam ik niet verder dan: ‘Er zaten twee versleten draden, die zijn nat geworden en dat veroorzaakte een kortsluitinkje. De monteur verzekerde dat hij de twee draden succesvol heeft vervangen.’

‘Echt? Twee draadjes? Twee domme, domme draadjes?’ vroeg mijn vriendin.

‘Zoiets, weet ik verder veel, hij zei nog wel iets over de plek van de draden, maar dat kan ik me niet meer herinneren.’

‘Was dat echt alles? Je hebt toch wel doorgevraagd hè?’

‘Natuurlijk heb ik doorgevraagd, maar dat leverde niet meer informatie op, behalve dat de automonteur een beetje korzelig werd. Twee draden, verder was hij geen dingen tegengekomen, had hij gezegd, korzelig. Logisch dat hij korzelig werd. Die monteur wordt natuurlijk doodziek van ons alpha’s uit Amsterdam die een beetje de wijsneus uithangen over zaken waar ze geen fuck, maar dan ook werkelijk geen ene fuck vanaf weten. Ik zou ook korzelig zijn geworden als ik mezelf aan de lijn had gehad.’

De volgende dag ging ik ‘m ophalen, mijn eerste auto. René, de autohandelaar met het manke been, die mij de auto had verkocht, was er niet, wel zijn compagnon. Een slanke veertiger met een snorretje, een gellerig kapsel en zo’n rood-witte Beierse blokjesbloes waar de spelers van Bayern München laarzen Paulaner overheen gieten als ze weer eens op traditioneel Beierse wijze een kampioenschap vieren.

Mijn vertrouwen in de deal, de auto en het autobedrijf, dat door het gebrek bij aflevering toch een deuk had opgelopen, werd succesvol uitgedeukt door deze keurige compagnon, in wie de manke autohandelaar een ideale partner had. Waarom had René hem niet eerder opgevoerd? Of zou de keurige compagnon de manke autohandelaar alleen maar nog verdachter hebben gemaakt?

De compagnon draaide nogmaals het verkooppraatje af, eindigend met de zegen: ‘een knappe auto, zonder meer’. Bij dit autobedrijf aan een kanaal in Badhoevedorp werd tot de laatste minuut in vertrouwen gehandeld, ook al was de deal allang gesloten.

Toen de compagnon over eventuele toekomstige kleine- en grote beurten en nieuwe zomer- en winterbanden begon, werd ik het zat. Niet nu al over volgende gebreken gaan lullen. Ik loog dat ik haast had, gaf de compagnon een voorlopig laatste hand en ging tussen de verborgen gebreken achter het stuur zitten.

Ik startte.

Een kort, gesmoord gehinnik van vijfenzeventig paardenkrachten, smachtend naar geasfalteerde steppen, echode in de garage; een verwakkerend gehinnik, als een gong die een nieuw tijdperk inluidde: mijn automobiele tijdperk.

Voorzichtig ging ik de garage uit, tussen hoop en vrees, maar wel rechtop zittend en met beide handen aan het stuur van mijn eigen Focus. Rijdend, eindelijk rijdend.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *